Jenske: “It’s all about touching lives and lives touching yours along the way”

Jenske: “It’s all about touching lives and lives touching yours along the way”
Translate
×

Translate

Use Google to translate this website. We take no responsibility for the accuracy of the translation.
21-07-2021

Jenske is een duizendpoot en is op de vaccinatielocatie inzetbaar op allerlei plekken. Door haar eigen ervaringen kan ze zich goed inleven in mensen die angstig zijn. “Mensen zijn dankbaar als je ze door de angst voor het prikken heen helpt. Hoe mooi is dat.” Het werken op de vaccinatielocatie is voor haar een plek waar ze veel kan betekenen voor anderen, terwijl het ook veel voor Jenske betekent dat ze hier kan werken. Want anderhalf jaar geleden lag ze nog plat op haar rug naar het plafond te staren.

“Toen ik 21 jaar was viel ik uit met een burn-out, waar al langer veel meer achter zat. Ik had verpleegkunde en psychologie gestudeerd en met die kennis wist ik eigenlijk al heel lang dat ik echt ‘ziek’ was. Ik wilde dit alleen niet erkennen en dacht wel door te kunnen gaan zoals ik deed, met een bomvolle werkweek, sport en hobby’s. Ik had het punt bereikt dat mijn lijf zei: ‘Ik doe dit niet meer.’ Ik kreeg meerdere diagnoses, waaronder depressie, eetstoornis en PTSS en er volgden opnames, therapieën en behandelingen. Anderhalf jaar geleden kreeg ik daar bovenop ook nog een ongeluk: ik botste met 80 kilometer p/u tegen een boom. De politie stond bij mijn moeder aan de deur en zei: ‘Uw dochter heeft een ongeluk gehad en de kans is klein dat ze het er levend vanaf brengt.’ Uiteindelijk was ik te eigenwijs en ben er doorheen gekomen. Ik was halfzijdig verlamd en het enige wat ik kon was op mijn rug liggen. Maandenlang. Ik was voor alles afhankelijk van anderen en de tijd leek maar niet voorbij te gaan. Ik kende het gevoel van eenzaam zijn al en dit maakte het er niet beter op. Inmiddels kan ik weer zelfstandig lopen, al val ik nog vaak en heb veel pijnklachten.

Ik ben nog steeds afgekeurd, maar ik kan en mag helpen bij het vaccinatieproject. Dat is zo fijn! Ik ben lange tijd zo geïsoleerd geweest en ben nu weer onder de mensen. Ik vind het heel fijn iets te kunnen betekenen voor de maatschappij samen met hele lieve collega’s die mij ontzettend raken en waar ik zo mee kan lachen. Soms lig ik nog net niet onder tafel van het lachen. If I count my blessings I count this twice. Naast de mooie momenten met collega’s heb ik ook veel bijzondere momenten met bezoekers. Er wordt gelachen en mensen zijn dankbaar als je ze door de angst voor het prikken heen helpt. Hoe mooi is dat? Dit geeft mij echt een fijn gevoel.

Iedereen heeft een verhaal en ik denk dat er te snel geoordeeld wordt. Ik ben gezegend met mijn lieve collega’s en de mooie momenten die ik mij mijn verdere leven zal herinneren. It’s all about touching lives and lives touching yours along the way.”