Julikah Cornelisse: over Wereld Toiletdag

Julikah Cornelisse: over Wereld Toiletdag
Het verhaal van: Julikah over Wereld Toiletdag, het belang van goede hygiëne en toiletten

Zaterdag 19 november is het Wereld Toiletdag. Als je er over nadenkt is het best vreemd dat er zo’n dag bestaat. Toch zijn normale sanitaire voorzieningen echt niet zo ‘normaal’ als ze doen denken. Bijna 2,5 miljard mensen beschikken niet over gewoon sanitair. Elk jaar sterven 800.000 jonge kinderen aan diarree, dat zijn 2.200 kinderen per dag: zo’n 70 volle schoolklassen! De VN steunt deze dag en probeert zo extra aandacht te vragen voor dit probleem en mensen in actie te krijgen.

Ik ben Julikah en werk als kwaliteitsadviseur en medewerker interne controle bij de GGD in Noord-Oost Gelderland. Ik heb vaak reizen gemaakt naar Indonesië, waar ik mijn steentje probeer bij te dragen. Op Wereld Toiletdag wil ik graag wat delen over hygiëne en een van mijn ervaringen daarvan. 

In september ben ik een maand naar Indonesië geweest. Ik heb daar geholpen bij het kindertehuis Sonaf Manekat, dat ligt op Kupang(West-Timor). De meeste kinderen die hier wonen komen van het platteland.

Collega’s van de GGD vertelden mij over het belang van goede sanitaire voorzieningen. Zo kwam ik op het idee om de toiletten op te knappen. Bij het kindertehuis was er juist vooral behoefte aan nieuwe matrassen. Toen ik deze opknapbeurt voorstelde, was de moeder van het tehuis iets teleurgesteld. Zij had liever matrassen.

Als je er over nadenkt is dit geen rare reactie. Vanuit haar oogpunt waren goede matrassen veel belangrijker dan een fatsoenlijke sanitaire voorziening. Dat stond niet hoog op het lijstje. Op het platteland doen mensen hun behoefte vaak in de open lucht. Soms is dat een gat in de grond of zelfs op gewoon op de grond. Goede toiletten voor in kindertehuis was dus een luxe.

Vanuit mijn westerse blik konden de toiletten toch echt wel een opknapbeurt gebruiken. De kinderen daar leren niet goed hoe ze naar de wc moeten gaan. Laat staan dat ze weten hoe je een wc eigenlijk gebruikt. Hierdoor blijven kinderen in hoekjes poepen, maandverband door de wc spoelen en overstromen de wc’s. Ook de stank was niet te harden en de warmte hielp daar niet bij. Hygiëne was niet het belangrijkste en moest verbeteren.

Daarom heb ik lokale werkmensen gevraagd de toiletten op te knappen en een wasbak te plaatsen. Als je zelf wel eens vergeet je handen te wassen: de kinderen daar hebben geen flauw benul dat dit überhaupt nodig is voor hygiëne. Studenten van een internaat hebben mij geholpen met voorlichting geven. Dit ging over basis dingen als hoe je je handen moet wassen. We hebben in totaal acht toiletten opgeknapt.

Op deze manier zijn stappen in de goede richting gezet. Het belang van goede hygiëne en toiletten moeten we zeker blijven stimuleren. Een goede Indonesische vriend van mij is ook bij dit kindertehuis betrokken. Hij gaat er nog regelmatig naar terug. Een cultuur veranderen is nou eenmaal niet makkelijk. Door een dag als vandaag creëren we bewustzijn van normale sanitaire voorzieningen. Het is echt niet zo vanzelfsprekend als we denken.

Raar, maar waar: op naar meer, betere en schonere toiletten!