Inge Salomons: gezondheidsbevorderaar asielzoekers

Inge Salomons: gezondheidsbevorderaar asielzoekers
Het verhaal van Inge - gezondheidsbevorderaar asielzoekers

Salomons Inge“Niets doen is eigenlijk geen optie.”

Zo begint het verhaal van Inge, toen ze net als veel mensen met ongemak en machteloosheid naar de vluchtelingencrisis keek. Vluchtelingen die verdronken, mensen die op straat leefden of door Europa zwierven: het hield haar erg bezig. Via social media kwam ze in contact met Stichting Bootvluchteling. Ze wilde niet alleen toekijken, maar echt iets doen: van betekenis zijn voor mensen die in een totaal nieuwe samenleving terecht komen en vaak in grote onzekerheid leven. Toen heeft ze zich opgegeven, vrije weken gepland en is ze gegaan: expres alleen, zodat ze niet afhankelijk was van anderen en verbleef twee weken in Idomeni. Dit kamp was ontstaan nadat de Macedonische grens was afgesloten. Niet eens benoemd als officieel vluchtelingenkamp, maar wel een plek waar tienduizend mensen gestrand waren en geen idee hadden hoe ze verder moesten.

Terug, en dan?

Het gevoel om van betekenis te zijn is en bleef belangrijk voor Inge. Met stichting Bootvluchteling kon ze praktisch een verschil maken en helpen bij extra voedseldistributie voor kinderen en ouderen. Niet alleen in Griekenland wilde ze helpen, maar ook hier in haar directe omgeving. Nu, terug in Nederland, kwam er een nieuwe kans voorbij als gezondheidsbevorderaar specifiek voor asielzoekers: die greep ze met beide handen aan. Ze geeft nu les over verschillende gezondheidsthema’s in asielzoekerscentra. Ook helpt Inge in Internationale Schakelklassen, workshops aan mentoren van minderjarige vluchtelingen en aan leerkrachten die met vluchtelingenkinderen werken. Juist door deze verschillende lijntjes is ze als een spin in het web en heeft ze overzicht: “Veel GGD’ers doen iets in het asielzoekerscentrum. Daarom is het van belang dat we goed samenwerken en de zaken afstemmen.”

Behalve dat ze betekenisvol is, vindt ze het ook erg leuk en interessant om meer van andere culturen te leren en geniet ze ervan om direct met mensen te werken. Ze realiseert zich wel dat niet alle informatie die ze geeft aan zal komen bij de asielzoekers. “Ze hebben hun hoofd vaak nog zo vol zorgen of onzekerheid. Toch merk ik vaak dat mensen blij zijn met kennis en informatie. Het is ook aandacht, ze worden gezien en serieus genomen.” Een voorbeeld hiervan is toen ze de ziektekostenverzekering in Nederland aan een groep Syrische mannen uitlegde. Hierbij haalde ze voorbeelden aan over haar studerende dochters met weinig tandproblemen en dat ze het risico durfden te nemen om geen tandartsverzekering te nemen. De mannen moedigden haar echt aan: geef meer van dat soort voorbeelden. “Ze kregen er zelfs plezier in dat ze het systeem gingen begrijpen en het konden invullen. Als mensen weer de regie krijgen, geeft dat mij ook veel voldoening.”

Meer dan informeren

In haar werk gaat het ook om de aandacht, het feit dat de vluchtelingen worden gezien en serieus worden genomen. Het is voor hen en voor de Nederlandse maatschappij heel belangrijk dat we bijdragen aan een goede integratie van vluchtelingen, vindt Inge. Ze vindt het fantastisch dat ze daar een bijdrage aan kan leveren. In dit werk ligt niet alles vast en improviseren is heel belangrijk. Je weet nooit wie er precies in je groep zitten en wat deze mensen al weten. “Het interculturele werken vind ik ontzettend leuk: ik leer op deze manier ook weer zoveel over andere gewoontes en gebruiken.” Ze blijft zichzelf leren kritisch kijken naar haar eigen waarden en ook dankbaar te zijn voor wat ze hier heeft. De ervaring in Griekenland heeft haar daar echt weer bewust van gemaakt.